Alweer December

dinsdag, december 20, 2016

Alweer December.
Een moment om eens terug te blikken op het voorbije jaar.
Ik ging even teruglezen op mijn eigen blog en las dit bericht van december 2015. Het was een bericht dat eigenlijk dateerde van juni 2015. Een bericht over onzekerheden en de toekomst. Een bericht over mezelf, en mijn job.
We zijn ondertussen weer een jaar verder. Vorig schooljaar is er toch nog eentje geworden van interim naar interim. Maar zoals gedacht… het was op. Het ging niet meer. Ik kon me er echt niet meer voor opladen en deed het steeds minder graag.
De zomer kwam en ik ging niet meer echt op zoek in het onderwijs. Dat is dan al 1 knoop die doorgehakt is. Het onderwijs wordt het niet meer. Maar wat dan wel? Ik ging naar een infosessie van starterslabo. Toch een winkeltje beginnen met handgemaakt moois? Of toch liever wachten en dat eventueel later in bijberoep doen? Ik bleef twijfelen.
Ik zag een vacature: Project Manager/creatieve duizendpoot en nam contact op. Ik tekende uren aan een origineel CV. En kreeg nooit feedback. Geen uitnodiging voor een gesprek, geen bedankt voor je interesse… niets.. Zelfs niet nadat ik telefonisch en via email om feedback vroeg. Maar hey, de ene deur dicht, geeft misschien voldoende wind om een andere op een kiertje te zetten.
En toen kreeg ik een berichtje van mijn ‘oude’ baas. Of ik toch eens op gesprek wilde komen. Of hij niet kon zorgen voor de uitdaging die ik zocht. En zo geschiedde. In november begon ik terug in het bedrijf waar ik vijf jaar geleden was vertrokken. Ik ben nu Project Manager. Projecten tot een goed einde brengen geeft me terug de drive, de afwisseling en de uitdaging die ik zo heb gemist. Het bedrijf is veranderd. Gegroeid. En ik ben dat ook. Ik denk wel dat het klikt. Het “nieuwe oude bedrijf” en de nieuwe ik.
En ondertussen breng ik al 2 maand a female touch in de mannenwereld die de IT toch wel is. Ik voel me beter. In het begin, de eerste weken terug aan het werk, was ik elke avond op. Doodmoe. Hoofdpijn. Het vroeg veel van mijn pijnlijke lijf. Maar ik krijg er energie van. De pijn die blijft, maar het ‘op’ zijn is beter. Het op zijn is enkel nog fysiek. Terwijl ik meer en meer zie dat het de voorbije jaren meer een mentaal op-zijn was.
Voor de pijn hoop ik op 2017. Dat we weten waarom mijn lijf altijd pijn doet en moe is. En dat we er iets mee kunnen doen. Dat het beter kan worden. Of dat ik op zijn minst al mag weten wat er mis mee is.
Dus de nieuwjaarswensen van vorig jaar: een goeie job vandejaar, die zijn uitgekomen. Benieuwd wat ik dit jaar gewenst krijg ;-)
Misschien weer meer naai-tijd en -goesting. Want behalve op naaiweekend en het occasionele naaicafe, wordt hier bitterweinig genaaid. En meer naaien, brengt ook meer blog-inspiratie.
Want het moet niet altijd zware emotionele koek zijn ;-)

Misschien vind je deze ook leuk:

3 reacties

  1. Dikke knuffel, het was een goede beslissing, de rest komt wel, babysteps

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat ben ik blij voor jou, dat je de stap hebt durven zetten en dat je er blij mee bent. Wat moet dat een opluchting voor je zijn. En nu nog een betere gezondheid volgend jaar - dat wens ik je van harte!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mooie boodschap om op deze dag te lezen. Dat je toch een job vond waar je je opnieuw goed bij voelt. En ik hoop (en geloof ook) dat de goede spirit ook je lichaam beter zal doen voelen!

    BeantwoordenVerwijderen

Meest gelezen

Facebook

Instagram