Alweer December

Alweer December.
Een moment om eens terug te blikken op het voorbije jaar.
Ik ging even teruglezen op mijn eigen blog en las dit bericht van december 2015. Het was een bericht dat eigenlijk dateerde van juni 2015. Een bericht over onzekerheden en de toekomst. Een bericht over mezelf, en mijn job.
We zijn ondertussen weer een jaar verder. Vorig schooljaar is er toch nog eentje geworden van interim naar interim. Maar zoals gedacht… het was op. Het ging niet meer. Ik kon me er echt niet meer voor opladen en deed het steeds minder graag.
De zomer kwam en ik ging niet meer echt op zoek in het onderwijs. Dat is dan al 1 knoop die doorgehakt is. Het onderwijs wordt het niet meer. Maar wat dan wel? Ik ging naar een infosessie van starterslabo. Toch een winkeltje beginnen met handgemaakt moois? Of toch liever wachten en dat eventueel later in bijberoep doen? Ik bleef twijfelen.
Ik zag een vacature: Project Manager/creatieve duizendpoot en nam contact op. Ik tekende uren aan een origineel CV. En kreeg nooit feedback. Geen uitnodiging voor een gesprek, geen bedankt voor je interesse… niets.. Zelfs niet nadat ik telefonisch en via email om feedback vroeg. Maar hey, de ene deur dicht, geeft misschien voldoende wind om een andere op een kiertje te zetten.
En toen kreeg ik een berichtje van mijn ‘oude’ baas. Of ik toch eens op gesprek wilde komen. Of hij niet kon zorgen voor de uitdaging die ik zocht. En zo geschiedde. In november begon ik terug in het bedrijf waar ik vijf jaar geleden was vertrokken. Ik ben nu Project Manager. Projecten tot een goed einde brengen geeft me terug de drive, de afwisseling en de uitdaging die ik zo heb gemist. Het bedrijf is veranderd. Gegroeid. En ik ben dat ook. Ik denk wel dat het klikt. Het “nieuwe oude bedrijf” en de nieuwe ik.
En ondertussen breng ik al 2 maand a female touch in de mannenwereld die de IT toch wel is. Ik voel me beter. In het begin, de eerste weken terug aan het werk, was ik elke avond op. Doodmoe. Hoofdpijn. Het vroeg veel van mijn pijnlijke lijf. Maar ik krijg er energie van. De pijn die blijft, maar het ‘op’ zijn is beter. Het op zijn is enkel nog fysiek. Terwijl ik meer en meer zie dat het de voorbije jaren meer een mentaal op-zijn was.
Voor de pijn hoop ik op 2017. Dat we weten waarom mijn lijf altijd pijn doet en moe is. En dat we er iets mee kunnen doen. Dat het beter kan worden. Of dat ik op zijn minst al mag weten wat er mis mee is.
Dus de nieuwjaarswensen van vorig jaar: een goeie job vandejaar, die zijn uitgekomen. Benieuwd wat ik dit jaar gewenst krijg ;-)
Misschien weer meer naai-tijd en -goesting. Want behalve op naaiweekend en het occasionele naaicafe, wordt hier bitterweinig genaaid. En meer naaien, brengt ook meer blog-inspiratie.
Want het moet niet altijd zware emotionele koek zijn ;-)

Een half jaar later...

Meer dan een half jaar geleden. Een paar weken voor de eerste communie van Janne, maakte ik een kleedje.
Ik baseerde me op de Once-upon-a-party van Ienemiene, maar verknipte het voorpand en stak er 3 paspelletjes tussen. Ik maakte de paspel met de stof van het kleedje, en gebruikte ook een kraagje.

Strikjes liet ik achterwege, het lijnenspel is genoeg. Less is more, weet u wel.
In de kerk viel ze op in sobere speelsheid.
Ook haar communieprentje is van mijn hand. De foto's namen we op een koude, bewolkte dag in april. Wij met winterjassen aan, Janne in haar kleedje. Verkleumd, maar altijd haar blije zelve.

Hierbij enkele impressies van het kleedje, en ook het uiteindelijke prentje:


DSC04194

DSC04259

DSC04158

DSC04108

Het prentje:
Voorkant
Communieprentje Janne

Achterkant
Communieprentje Janne



Hop Fien!

Ze draagt liefst kleedjes. Maar geen katoenen kleedjes meer voor mijn grote meid. Ze moeten meerekken. 'Anders doet dat pijn aan mijn schouders, mama!'
Dus exit alle mooie tinny's en SVDH kleedjes... Ik moet op zoek naar nieuwe patronen. En nieuwe stoffen. Als je tips hebt, laat het dan gerust weten!

Een achtjarige die weet wat ze wil. Het is niet makkelijk meer om iets te vinden wat ze leuk vindt.
Ik nam een risico door geen kleedje te voorzien, maar met deze Hoppe sprong ze een gat in de lucht. Letterlijk en figuurlijk.
Ze heeft hem aangedaan om te passen en niet meer willen uitdoen....

Ik maakte wel een foutje bij de zakken. Ze zitten onder het merkteken ipv erboven. Dat komt ervan als je snel iets wil maken en er dan de -zeer uitgebreide- handleiding niet bijneemt.
Exit zakken dus, ik overlockte ze er nadien af. (het moest weer snel gaan, zie je)

Het stofje koesterde ik al sinds ik het kocht op de fabriclaunch van Zonen09. Wachtend op het perfecte project. Ik kreeg alles nipt uit de 1m die ik had en ben blij dat ik de stof spaarde voor deze jumpsuit.

Onder het motto: doe eens iets zot, maakte ik de volgende leuke foto's:

Hoppe jumpsuit

Hoppe jumpsuit

Hoppe jumpsuit

Hoppe jumpsuit

Hoppe jumpsuit

Patroon: Hoppe Jumpsuit van 128 en Straightgrain
Stof: Zonen09

Ook eens iets voor manlief

Hij vroeg het al lang. Of ik ook eens iets voor hem wilde maken.
En ik deed het al een tijdje geleden, maar het bloggen kwam er maar niet van.

Ik maakte zelfs 2 truien. 2 keer hetzelfde patroon. Toch 2 keer anders.

De ene trui in een dikkere sweatstof. Ik weet al niet meer waar ik ze haalde. De tweede in een zomersweat van Madeline. Ik kocht de stof toen ik in de winkel een workshop volgde. Ik nam er ook paspel mee, en bijpassende boordstof. De trui zelf was op 1 uur klaar. Het was een cadeau voor manlief. Hij kreeg de trui in Rome, op citytrip. We vierden er ons 15 jaar samen.

Van die tweede trui heb ik nog altijd geen foto's kunnen trekken. Telkens we er tijd voor hebben is hij juist in de was, of nog niet gestreken. Want van zodra het weer om een trui vraagt, wordt de zomertrui gedragen. Ik denk dus dat hij er wel blij mee is.

Van de wintertrui namen we foto's tijdens een uitje naar Pari Daiza op een koude dag in maart.


Urban style sweater

Urban style sweater

Urban style sweater

Urban style sweater

Urban style sweater

EDIT: Ik vond een foto met de 2 trui. De foto werd genomen tijdens ons fietsavontuur Aalst-Gent-Brugge-Oostende. Je kan er meer over vinden op Instagram.


Patroon: Urban Style - byEvaMaria

Welkom Stan!

Ik maakte voor mijn oudste neef al eens een geboortekaartje op maat. Lotte is ondertussen 2 en werd in maart grote zus.
Voor haar kleine broer maakte ik opnieuw een kaartje, deze keer met een doopsuikerdoosje en stickertjes erbij.
Ik vind dit superleuk om te doen en vind het wel een leuk geboortegeschenk voor de mama en papa van de kleine spruit.

Hieronder zie je enkele foto's van de kaartjes die ik voor hen ontwierp.


Het kaartje van Stan is een enkele kaart, voor- en achterkant bedrukt. Voorkant:

Geboorteconcept Stan


Achterkant:

Geboorteconcept Stan


Het kaartje van Lotte is een eenzijdig bedrukte kaart die in 3 gevouwen werd.

lotte

Meer grafische ontwerpjes van mijn hand vind je op de pagina "grafisch ontwerp" hier helemaal bovenaan de website. Of klik gewoon hier om door te gaan naar de pagina.

Prinses Fien van Engeland

Je kent het wel: een berichtje van de juf op vrijdag waarin geschreven staat dat er maandag iets moet meegebracht worden. Hier dus een prinsessenkleed ...
Haar elsa kleed is versleten. En niet 'Engeland' genoeg.
Want het thema voor de opendeurdag is 'Engeland'.

Ik herinnerde me nog een kleedje van toertjes en pateekes en besloot om op zaterdagavond er nog aan te beginnen. Ik pinde dat al heel lang geleden en besloot er nu eens 'snel' werk van te maken.
Een okergeel jeansstofje en wat overschot kant van het probeerkleed voor Janne 's communie en ik was vertrokken.
Zondagmiddag afgewerkt en maandag mee naar school.
Fien superblij. En ik stiekem ook.

Ik vertrok van het patroon uit stof voor doe het zelvers 2. En haalde inspiratie  (lees: kopieerde) bij toertjes en pateekes. 

Alle materiaal kwam uit de voorraad. Dus dat was mooi meegenomen.

Het kroontje vond ik nog in de verkleedkoffer.

Prinses Fien

Prinses Fien

Prinses Fien


Een zonen09 Straight Grain Tiny met FieFlo touch

Ik had het stofje al van met de fabric launch, maar ik vond het zo speciaal dat ik er echt een goed model voor wilde zoeken.
Met de franjes in de mode zag ik 'het'. Het zou een combinatie worden van een tiny en dat met franjes. Ik zag het helemaal voor me. Ik knipte op naaiweekend de patroondelen en de stof. Het duurde nog enkele weken tot het kleedje af raakte.
Fien paste het ... en leek wel een boerinnetje.  Te breed voor haar bouw? Ik weet niet wat het was. Het staat haar niet...
Gelukkig is er een collega met een dochter die het kleedje graag ziet, en er ongetwijfeld heel mooi mee is.

Op naar een volgend probeersel dus voor Fien.

Aan foto's kan ik niet meegeven. Maar op de kapstok nam ik toch enkele foto's voor ik het op school overhandigde vandaag.

En dit is niet het enige kleedje dat ik naaide voor iemand anders. Ik naaide ook de communiejurk voor mijn nichtje. Maar dat is voor binnenkort.

Sticky rockers tiny hack Sticky rockers tiny hack Sticky rockers tiny hack Sticky rockers tiny hack Sticky rockers tiny hack

FieFlo in een nieuw kleedje

Een nieuw kleedje. Eentje voor Fien en eentje voor de blog.

Ik maakte voor Fien een kleedje met het patroon van Straightgrain. De Tiny 2.0
Fien koos zelf stof en model. Ze koos het kraagje met petalkraagje en een rok met plooien.
Het stofje vonden we bij Veritas.

De fotos werden genomen bij het mooie weer gisterenmiddag. De zon scheen, dus speelden de kids in de tuin. Vandaar de rubberlaarzen. En Ollie, het konijn, wilde ook mee op de foto.
Ze begon wat stijfjes met poseren, maar toen ik zei:"Doe maar eens zoals een model." ging ze helemaal los.

Kleedje tiny

Flor kreeg deze winter ook een nieuwe colsjaal. Gisteren werd van de gelegenheid gebruik gemaakt om ook die eindelijk op foto te zetten. Het stofje koos hij zelf bij Mertens. Er moet ook nog een t-shirt van gemaakt worden.

Sjaal


De nieuwe look van de blog is nog niet klaar. Ik ben nog aan het sukkelen op het formaat van de foto's. Ik zocht al en paste al aan in de css code, maar ergens wordt het formaat nog aangepast. Ik blijf zoeken... Wanneer ik naar het voorbeeld kijk voor ik publiceer ziet het er ok uit, maar van zodra ik publiceer worden de foto's vergroot...


Kleedje tiny

Kleedje tiny

Kleedje tiny

Kleedje tiny

Kleedje tiny

Kleedje tiny

Sjaal


Carnaval 2016

Dit jaar een combinatie van zelfgekocht en zelfgemaakt. De kinderen zijn alletwee zot van Lego Ninjago. Nya en Lloyd moesten het zijn aka de rode en groene ninja. 

Ik bestelde bij decathlon de goedkoopste judopakjes en verfde ze met Dylon. Het rode was eerst roze en moest ik dus 2 keer verven. 
Daarna liet de papa zich gaan met flockfolie en vilt. Ik stikte de medailles aan een geel lint en stikte tassenband op de riem. 
Het idee voor de muts vond ik pinterest. 
De kindjes zijn blij. Laat het feestje maar beginnen! 





Ninjago

Ninjago

Ninjago

Ninjago







een jas, een trui, een kleedje en een nieuwjaarswens

Na het jassenfiasco van vorig jaar (eentje 2 maten te klein en eentje maar juist gepast) ging het me niet opnieuw overkomen. Ik mat de dochter op, en nam voor de zekerheid maat 140 voor de 7-jarige. Het patroon is de Jackie van IeneMiene.
Ik versmalde de mouwen en maakte er een jas van met rits en mouwboorden. Daarvoor gebruikte ik de handleiding van Lars (Zonen09)
Het resultaat zie je bij de foto's.

Voor Flor maakte ik een Legotrui. Ik zag de stof bij Fien. Ik bestelde direct de laatste meter. (Deze zomer, vanop de kamping in Zweden). Ik stikte de trui 20 weken geleden in elkaar. (deze moest ik effe opzoeken op instagram)
Het patroon is het gratis Hoodie patroon van Brindille & Twig. Ik maakte voor Flor de grootste maat. Fien past er eigenlijk ook bijna in, en dus vergrootte ik het patroon met 2 maten (vooral de lengte en de lengte van de mouwen) en maakte voor haar een groene trui. Daarvan heb ik geen foto's blijkbaar...

Op de laatste foto, onze digitale kerstwens, zie je Fien in een kleedje dat ik ook naaide op weekend in oktober. Het stofje kocht ik in Kopenhagen, en was bedoeld voor een kleedje voor mezelf. Maar ach, het kind is er zo blij mee, en het past haar zo mooi...


Jas

Jas

Jas

Jas

Legotrui

Legotrui

kerstkaart_pc

Oh ja, en die korte broeken, dat is niet enkel voor de foto. Hij vindt het te warm voor een lange broek en loopt dus al zo goed als gans de winter rond in korte broek.



Meest gelezen

Facebook

Instagram